All You Need
In One Single
Theme.
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit, sed diam nonummy nibh euismod tincidunt ut laoreet dolore magna aliquam erat
Search here:

Het is eind december en ik zit samen met Jorrit in de auto om wat sokken af te leveren. Ineens gaat mijn telefoon: ‘anoniem’. Zou het? Heeft de internist een antwoord waar we wat mee kunnen? Ze geeft aan dat ze niks heeft kunnen vinden en om tafel heeft gezeten met de neuroloog. En dat zij samen tot het besluit zijn gekomen dat ze me terug verwijzen naar de cardioloog. Maar dan wel in Zwolle, met een aanbeveling voor een Reveal recorder. Als het aan haar lag zo snel mogelijk misschien zelfs nog voor de feestdagen aan.

Eenmaal opgehangen komt die Reveal (ook wel ILR genoemd) mij toch erg rouw op m’n dak. Waarom hebben ze dat in Assen dan niet gedaan… Mag ik mij ook nog gaan voorbereiden op een operatie… Die had ik niet zien aankomen…

Inmiddels is het januari, en hebben wij vrijdag mijn nieuwe cardioloog mogen spreken. Ook hij pleit voor  hetzelfde. Maar dat moet nog wel overlegd worden met collega’s en daar kunnen nog ‘enkele weken’ overheen gaan voordat ik groen licht krijg voor de implantatie van dat kastje. Dus dat zo snel mogelijk gaat toch iets minder snel dan wij verwacht hadden.

En omdat het toch allemaal zo lang duurt heb ik besloten om toch maar weer de fiets te pakken. Om letterlijk tussen de slechte dagen door te kunnen trainen. Tot op heden gaat het prima en ondervind ik daar geen ongemakken van. Dus op basis daarvan heb ik besloten om vandaag te gaan starten in Veendam. Ik heb toch niks te verliezen want in het klassement kom ik toch niet meer voor.

Mijn start was minder, ik kon het pedaal niet vinden waardoor iedereen links en rechts aan mij voorbij schoot. Zo mocht ik achteraan in het rijtje van de dames aansluiten en daar had ik vrede mee. Langzamerhand kreeg ik het ritme te pakken en pakte ik wat dames terug. Op een gegeven moment kwam ik teamgenootje Femke tegen. Ze had problemen met schakelen waardoor ze terug gezakt was naar achter. Uiteindelijk kon ik haar voorbij steken op een klim en sloeg ik een gat. Tevens was dat het laatste rondje van de wedstrijd. Na de finish volledig gesloopt maar wel tevreden dat dit kon zonder vervelende ongemakken.

Komende weken zullen wat onzeker zijn omdat wij niet exact weten wanneer de cardioloog terug belt omtrent de ingreep. Zoals het nu lijkt gaan wij volgende week naar Havelte en die week erop het thuis wedstrijdje in Assen trotseren. Maar niks staat vast. Hopelijk horen we snel wat!

X- Rachelle