All You Need
In One Single
Theme.
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit, sed diam nonummy nibh euismod tincidunt ut laoreet dolore magna aliquam erat
Search here:

Het waren weer zeer enerverende weken. Het begint allemaal steeds interessanter te worden. De specialisten wijzen allemaal naar elkaar. Dat zijn we inmiddels wel gewend. De sportarts wees naar de neuroloog en de neuroloog weer naar de huisarts omdat we anders te lang moesten wachten… Zo leek ons avontuur der onderzoeken ineens op een dood spoor te lopen.

Afgelopen dinsdag mochten we dus aanschuiven bij de huisarts voor een verwijzing naar de internist. Als dat maar goed zou komen. De huisarts schreef de verwijzing maar de vraag was: Assen of toch maar weer naar Zwolle? In Zwolle zouden we namelijk tot januari 2019 moeten wachten tot we terecht zouden kunnen. Omdat mijn dossier in Isala loopt zijn we dus ook daarheen verwezen. Dus wachten tot het nieuwe jaar, niet verkeerd, eventjes geen anonieme telefoontjes en geen planningen omgooien voor onze tochtjes naar Zwolle.

Ja dat dachten we dus… Nog geen half uur weer aan het werk afgelopen dinsdag kreeg ik het welbekende telefoontje door ‘anoniem’ huh nu al? Ik kreeg de mededeling dat ik volgende dag mijn eerste poli afspraak bij interne geneeskunde zou hebben. En zo schoven we woensdag al aan bij een ontzettend toffe internist/nefroloog. Recht voor haar raap, eerlijk en sociaal. Ook zij wees naar een andere specialist. Ze wees naar de cardioloog en bevestigde ons vermoeden. Er is waarschijnlijk te globaal gekeken… Dus we mogen vast ook nog terug naar cardiologie als de internist niks vindt

Een uurtje verder met een goed gevoel een brief voor bloedonderzoek en twee 3 liter containers, weer naar huis. We zouden donderdagochtend voor 9 uur bloed moeten prikken maar om daar nou voor naar Isala te gaan, dat kunnen ze vast ook wel in het WZA. Dat pakte toch wel interessant uit toen we de volgende ochtend in alle vroegte naar het ziekenhuis waren gegaan voor een ‘paar’ buisjes bloed. De communicatie tussen Assen en Zwolle is gewoonweg slecht maar dat wisten we al. Het heeft dan ook echt wel 30 minuten geduurd voordat ze alle administratie op orde hadden. En ik inmiddels gestrest en al geprikt mocht worden. Ze zouden ook prikken op cortisol… Voor de mensen die het niet kennen: een stresshormoon. Als de uitslagen maar in Isala aankomen dan vind ik het prima.

En dan mag ik vrijdag op zaterdag weer een 24 uurs kastje dragen. Niet voor het hart maar voor de bloeddruk. Zo had ik mij deze week niet voorgesteld maar stiekem toch ontzettend blij dat alles zo snel kan! Trainen op hoge hartslagen en wedstrijden rijden past niet in het rijtje thuis op dit moment dus ik zal geduldig afwachten. Hoe lastig dat ook is.

-X-  Rachelle