All You Need
In One Single
Theme.
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit, sed diam nonummy nibh euismod tincidunt ut laoreet dolore magna aliquam erat
Search here:

Het is jullie vast niet ontgaan. Wat een aandacht was er afgelopen week voor mijn testrit. De voor mij symbolische rit Assen-Zwolle-Assen. Symbolisch? Ja, de afgelopen jaren heb ik heel veel onderzoeken en de zoektocht naar mijn klachten voor een heel groot deel bij de Isala Klinieken in Zwolle gedaan. De rit van vandaag was een afsluiting van dit tijdperk. Een test voor mijn Drenthe 200 actie, waarbij ik geld inzamel en aandacht vraag voor de gevolgen van hersenschuddingen en ook meteen het belang van het dragen van fietshelm. Om het tijdperk af te sluiten was het plan om een gebakje te eten bij de Isala Klinieken in Zwolle en dan weer terug te rijden naar Assen. Een route van 145 kilometer. Mijn langste mountainbike-rit ooit en meteen een goede kans om te ontdekken hoe mijn hoofd gaat reageren op zulke lange ritten en wat ik in de toekomst kan verwachten. Het weerbericht gaf een warme dag aan, daarom zijn Linda en ik heel vroeg vertrokken.

Wat was het vroeg vanochtend, de wekker ging om 3:45. Zeg maar gewoon om middernacht. In alle rust opstaan en even een ontbijtje proberen te nuttigen. Hoewel ik daar niet super veel behoefte aan had.

Om 5 uur zijn we van start gegaan vanaf de Groningerbrug in Assen. Onze route zou ons langs de Drentse hoofdvaart naar Meppel leiden en vanaf daar via Staphorst naar Zwolle toe.
Echter kregen we bij vertrek te maken met een aangename verrassing, een bak regen. Ja, echt waar. Je zou het niet zeggen maar het heeft vannacht dus even heel plaatselijk geregend in Assen.

Zodra we ons bevonden langs de vaart kregen we al gauw de smaak te pakken. En voor we het wisten (en minstens 15 minuten voor op schema) kwamen wij om 6:45 aan bij Civitas in Meppel waar Joke Berendsen van de Hersenstichting ons stond op te wachten. Bidons ruilen, voeding aanvullen, plaspauze en wat foto’s maken. Op naar de volgende halte: Isala Klinieken in Zwolle.

Warm onthaal bij Civitas in Meppel..


En ook vanaf Meppel hadden we de smaak nog goed te pakken. Met een flinke gang op de ketting en net niet de klinkers uit de straten bij Staphorst en Rouveen lagen we best ver voor op schema. We wilden uiterlijk om 8:30 in Zwolle aankomen. Maar om 8:00 bevonden wij ons al op het keerpunt. Tijd voor gebak en een cola (en dat al om 8 uur in de ochtend) … Ook hier wat foto’s maken en even de tijd nemen om het ‘geplette’ gebak op te eten. Want ja de koelbox was omgevallen, kan gebeuren.

Toen we weer op de fiets wilde stappen vanaf Isala kregen wij een tweede regenbui op ons dak en begon het stevig te waaien. Je raad het al, de hele terugweg wind tegen. Naar Nieuwleusen toe was het echt even zwaar. Vol in de wind over het platteland en die weg bleef maar duren. Na Nieuwleusen was het zigzaggen naar Zuidwolde. Eerst links afslaan 800 meter de weg volgen en dan weer rechts afslaan 800 meter de weg volgen. Dat hebben we zo’n beetje gedaan tot we in Zuidwolde waren. En vanaf Zuidwolde wisten we dat er een stop aan zat te komen in Fluitenberg en dat gaf ons een opgetogen gevoel. Wat we niet wisten en ook niet gepland hadden was dat het wel de fijnste stop was van de hele rit.

Zigzaggen over paadjes door een woonwijk in Hoogeveen en daarna snel naar Fluitenberg. Geluk bij een ongeluk wonen daar vrienden en had ik tegen Jor gezegd dat hij daar maar heen moest rijden. Dat stond niet op de planning maar leek mij wel een goed idee. Eenmaal daar aangekomen mochten we zelfs even aansluiten voor het ontbijt. Huh? Ontbijt? Ohja, het is natuurlijk rond 10 uur dan ontbijten de meeste mensen natuurlijk op zondag. Het tijdsbesef was een beetje verdwenen (wat niet gek is als je om 5 uur start). Na deze super fijne stop gingen we verder met nieuwe energie.

Oke, dat we 12:00 niet meer zouden gaan redden was duidelijk maar deze pauze hadden we zeker niet willen missen. En na Pesse kreeg ik de smaak weer te pakken en werd het tijd om wat kopwerk te gaan doen. Dus gingen we weer met een gangetje van 25 kilometer per uur over de Drentse fietspaden via Spier en Beilen naar Hooghalen. In eerste instantie was het de bedoeling om daar een ijsje te halen. Maar omdat we de tred er zo lekker in hadden zitten wilden wij het niet riskeren om daarna met vierkante benen weer op de fiets te stappen. Dus kachelden we zo lekker door naar Assen toe.

Eenmaal terug in de Drentse hoofdstad wou ik even kijken hoe ver we op schema zouden liggen en hoe het ons af was gegaan. En die cijfers logen er niet om. We wilden in elk geval 21,5 gemiddeld rijden (wat prima is voor de MTB) en met ongeveer 6 uur en 50 minuten finishen. Eindstand hebben wij over 144,41 kilometer 6 uur en 5 minuten gedaan en reden wij gemiddeld 23,8. Een puike prestatie die ik totaal niet verwacht had. Mijn verwachtingen waren eerder dat ik er na Nieuwleusen wel af zou liggen maar dat viel dus reuze mee.

Super blij dat deze tocht zo goed is uitgepakt. We waren huiverig voor de hitte maar pas toen we thuiskwamen begon ook de zon te schijnen dus dat is een enorme meevaller geweest. Op 5 september doe ik mee aan de Veldslag om Norg. Ben heel benieuwd of dat ook zo lekker gaat. Op naar die Drenthe 200 aankomende winter!!

Dikke kus, Rachelle

Steun mijn actie van de Hersenstichting!

Zoals gezegd rijd ik in december de Drenthe200 om geld in te zamelen voor de hersenstichting. Mij steunen kan nu al, via de website van de Hersenstichting kun jij je donatie overmaken.

Naast donaties is het ook mogelijk om mij te sponsoren. Vanaf 100 euro kan je bedrijfslogo op mijn wielershirt komen die ik zal dragen tijdens de Drenthe200. Op deze manier breng jij je bedrijf goed in beeld. Wil je mij sponsoren? Neem dan contact met mij op.